İstanbul’dan Kaçış Planı: Şehre 2 Saat Mesafede, Doğanın Konuştuğu 7 Huzur Durağı

İstanbul… Enerjisiyle bizi besleyen ama kaosuyla da ruhumuzu yavaş yavaş kemiren o devasa metropol. Hafta içi plazaların, metrobüslerin ve bitmeyen korna seslerinin arasında sıkışıp kaldıktan sonra, insanın tek istediği “Sessizlik” oluyor. Çoğu kişi “Vaktim yok, güneye inemem” diyerek bu isteğini erteler. Oysa bilmezler ki, o beton ormanından sadece 120 dakika uzaklaştığınızda, kendinizi bambaşka bir gezegende bulabilirsiniz.

Bu rehberde size “Polonezköy’de mangal yapın” demeyeceğim. Size, gerçekten doğayla baş başa kalabileceğiniz, telefonunuzun (kısmen) çekmeyeceği, ateş başında yıldızları sayabileceğiniz ve Pazartesi sendromunu o kamp ateşinde yakıp kül edeceğiniz rotaları anlatacağım. Arabanızın deposunu fulleyin, Spotify listenizi hazırlayın; kaçıyoruz.

1. Sessizliğin Sesi: Darlık Barajı (Şile Yolu Üzeri)

Şile yoluna saptığınızda herkes sahile, denize koşarken siz direksiyonu ormanın derinliklerine, Darlık Barajı’na kırın. Burası, İstanbul il sınırları içinde olup da “İsviçre Gölü” havası veren nadir yerlerdendir. Baraj gölünün durgun suyu, etrafını saran sık çam ormanları ve toprak yolları ile tam bir “Wild Camping” (Yaban Kampı) cennetidir.

Burada tesis, tuvalet veya büfe yok. Tamamen doğayla baş başasınız. Göl kenarındaki düzlüklere çadırınızı kurabilir, sabah gölün üzerindeki o mistik sisin dağılmasını izleyebilirsiniz. Toprak yolları yağmurlu havalarda binek araçları biraz zorlayabilir ama yaz ve bahar aylarında sorunsuzdur. Özellikle balık tutmayı seviyorsanız veya “Kimse beni bulamasın” modundaysanız, Darlık sizin sığınağınızdır. Akşamları çakalların uluması size ninni gibi gelebilir, korkmayın; onlar doğanın müziğidir.

2. Tırmanışçıların Mabedi: Ballıkayalar Tabiat Parkı (Gebze)

Gebze’nin o gri sanayi bölgesinden geçerken “Burada doğa ne arar?” diyebilirsiniz. Ama Tavşanlı Köyü’nü geçip vadiye indiğinizde, karşınızda bir kanyon mucizesi bulacaksınız. Ballıkayalar, İstanbul’a en yakın kanyon oluşumudur ve Türkiye’nin kaya tırmanışı tarihinin başladığı yerdir.

İki devasa kaya duvarının arasından akan dere, yer yer göletler oluşturur. Bu göletlerin kenarında veya kanyonun üst kısımlarındaki düzlüklerde kamp yapabilirsiniz. Girişte küçük bir işletme var ama kanyonun içine doğru (Limonluk bölgesi) yürüdüğünüzde medeniyetten koparsınız. Hafta sonları günübirlikçilerle kalabalık olabilir ama kanyonun derinliklerine veya üst patikalarına kamp kurarsanız, sadece rüzgarın ve suyun sesini duyarsınız. Ateş yakmak (yer ateşi) yasaktır, kamp ocağınızı veya yükseltilmiş ateş kutunuzu (firebox) mutlaka yanınıza alın.

3. Gökyüzüne Dokunmak: Uçmakdere (Tekirdağ)

İstikametimiz Trakya! Tekirdağ’ın Şarköy ilçesine bağlı Uçmakdere, adını yamaç paraşütü pistlerinden alır ama kampçılar için anlamı “Mavi ve Yeşilin Dansı”dır. Ganos Dağları’nın denize dik indiği, asırlık çınar ağaçlarının gölgesinde, virajlı ama manzarasıyla büyüleyen bir yolu vardır.

Burada ister denize sıfır kamping alanlarında (ücretli ve imkanlı), ister dağ yolunun kenarındaki manzaralı düzlüklerde (ücretsiz ve vahşi) kamp yapabilirsiniz. Uçmakdere’nin en güzel yanı, sabah çadırınızdan çıkıp buz gibi denize girebilmeniz, akşam ise dağ havasıyla serinlemenizdir. Köyün içindeki eski Rum evlerini gezmek, yerel halktan üzüm suyu veya pekmez almak da işin bonusudur. Rüzgarı boldur, çadır kazıklarınızı sağlam çakın!

4. Batık Orman: Sülüklü Göl (Bolu/Mudurnu Sınırı)

İstanbul’dan yaklaşık 2.5 – 3 saat sürse de, bu listeye girmeyi sonuna kadar hak eden bir doğa harikasıdır. 300 yıl önce bir heyelan sonucu oluşan gölün içinde hala dimdik duran ağaç gövdelerini gördüğünüzde gözlerinize inanamayacaksınız. “Jurassic Park” setindeymiş gibi hissettiren Sülüklü Göl, telefonun ve internetin tamamen sustuğu, gerçek bir detoks noktasıdır.

Rakımı yüksektir (1000m+), bu yüzden yazın ortasında bile gitseniz gece donabilirsiniz; uyku tulumunuz sağlam olsun. Göl kenarında kamp yapmak serbesttir ancak odun bulmak zordur (milli park olduğu için ağaç kesmek kesinlikle yasaktır, yerdeki odunlar da genelde ıslaktır), bu yüzden odununuzu veya kömürünüzü yanınızda götürün. Tesis yoktur, en yakın köy 9 km aşağıdadır. Sadece siz, göl, kurbağa sesleri ve o muhteşem yıldızlar…

5. Pembe Kayalar ve Kerpe (Kocaeli/Kandıra)

Karadeniz’in hırçın dalgalarının binlerce yılda şekillendirdiği, jeolojik bir sanat eseri. Kandıra bölgesindeki Pembe Kayalar, adını suyun içindeki taşların o eşsiz renginden alır. Burası özellikle gün batımını izlemek için Türkiye’nin en iyi noktalarından biridir.

Kayalıkların üzerindeki düzlüklere çadırınızı kurup, sonsuz Karadeniz ufkuna karşı uyanabilirsiniz. Zemin kayalık olduğu için matınızın konforlu olması (şişme mat) şarttır. Rüzgar alabilir ama manzarası buna değer. Hemen yakınındaki Kerpe veya Sarısu gibi plajlarda denize girebilirsiniz. Hafta sonu gündüz kalabalık olabilir ama güneş battıktan sonra kayalıklar kampçılara ve balıkçılara kalır. Ateşinizi yakın, dalgaların kayalara vuruşunu izleyin ve şehrin stresini denize bırakın.

6. Bir Trakya Masalı: İğneada Longoz Ormanları (Kırklareli)

Avrupa’nın en büyük longoz (su basar) ormanlarına ev sahipliği yapan İğneada, biyolojik çeşitliliğiyle büyüleyicidir. Kökleri suyun içinde olan ağaçların arasında kano yapmak, Mert Gölü’nün kenarında kamp kurmak bambaşka bir deneyimdir. İstanbul’a biraz mesafelidir (yaklaşık 2.5 saat) ama yolun sonundaki ödül büyüktür.

Burada hem ücretli kamping alanları (glamping seçenekleri de boldur) hem de orman içinde veya sahil şeridinde ücretsiz kamp noktaları mevcuttur. Ancak dikkat: Longoz ormanları sivrisinekleriyle meşhurdur! Yaz aylarında gidecekseniz sağlam bir sinek kovucu sprey (Detan yetmez, doğal yağlar da alın) ve sineklikli bir çadır şarttır. Bahar aylarında ise su seviyesi yükseldiği için ormanın iç kısımları yerine göl kenarları tercih edilmelidir.

7. Macera Arayanlara: Hacıllı Şelalesi (Şile)

Yine Şile tarafındayız ama bu sefer biraz efor sarf etmemiz gerekiyor. Hacıllı Köyü’ne vardıktan sonra aracınızı bırakıp, dere yatağını takip ederek yaklaşık 20-30 dakikalık bir yürüyüşle şelalelere ulaşıyorsunuz. Kamp alanları genelde dere kenarındaki açıklıklardır.

Burası tam bir “Survivor” parkuru gibidir. Mağaraları keşfedebilir, şelalenin buz gibi suyuna (cesaretiniz varsa) girebilir ve nehir kenarında kamp yapabilirsiniz. Hafta sonları günübirlik piknikçiler köy girişini doldurabilir ama siz “gerçek bir kampçı” olarak patikaları aşıp, daha içerilerdeki sessiz noktalara, 2. veya 3. şelale bölgesine kamp kurmalısınız. Tuvalet ve su imkanı (çeşme) köy merkezinde vardır, kamp alanında yoktur.

Son Söz: Doğayı Bulduğun Gibi Bırak (H3)

Bu cennet köşeler, bize doğanın birer hediyesidir. Ancak son yıllarda artan “bilinçsiz kampçılık” yüzünden bu alanlar çöp dağlarıyla tehdit altında. Lütfen, “Doğada Ayak İzinizden Başka Bir Şey Bırakmayın” kuralına sadık kalın. Çöpünüzü poşetleyip en yakın şehir konteynerine kadar (köy çöpüne bile değil, çünkü hayvanlar dağıtıyor) taşıyın. Ateşinizi söndürdüğünüzden emin olun.

Şehirde kral olabilirsiniz ama doğada sadece bir misafirsiniz. Misafirliğinizi bilin ki, bir sonraki gidişinizde o kapı size yine açık olsun.

İyi kamplar!

İstanbul Çevresi Kamp Yerleri İle İlgili Sıkça Sorulan Sorular,